2 - هم زمان با پوشيدن احرام باشد . 3 - تعيين زيارة كند ، عمره است يا حج ، تمتع است يا افراد يا قران ، مستحب است يا واجب ، حجة الاسلام است يا نذرى يا به افساد ، براي خود انجام مىدهد يا به نيابت از ديگرى . واگر تعيين نكند احرامش باطل است . ( 158 ) : لازم نيست نيت را به زبان آورد يا از ذهن خود بگذارند . بلكه قصد محرم شدن كفايت مىكند . ولى مستحب است به زبان گفتن نيت احرام . همچنين مستحب است شرط كند كه اگر مانعى از اتمام مناسك پيدا شد محل شود . ( 159 ) : در صحت احرام ، عزم بر ترك استمناء وجماع معتبر است . همچنين است عزم بر ترك ديگر محرمات احرام وترك عملي كه حج يا عمره را فاسد مىكند ، بنابر احتياط لازم . پس اگر از ابتداى احرام قصدش اين باشد كه پيش از وقوف به مشعر استمناء كند ، يا با عيال خود جماع ( نزديكى ) نمايد ، يا مردد باشد در انجام وترك اين دو عمل ، احرامش باطل است . وهمينطور است محرمات ديگر احرام ، بنابر احتياط لازم . اما اگر از أول عزم بر ترك اين أمور داشت ، ولى بعد از احرام قصد انجام دادن يكى از آنها را كرد ، احرامش باطل نيست . دوم : تلبيه . تلبيه به معنى گفتن اين چند جمله است : لبيك